Wat vind ik nu van de minor?

Eerlijk gezegd, valt de minor tot nu toe een beetje tegen. Voor mijn gevoel zijn er veel lessen die langdradig zijn of herhaling voor mij. Hierdoor daalt mijn motivatie. Er zijn een aantal dagen dat ik naar huis ga met de trein en aan mijn medestudenten van FHC nu afvraag wat ik nu die dag voor nieuws heb geleerd. Ik ben trouwens niet de enigste die dit vind. FHJ studenten zeggen zelfs tegen ons dat wij 'gebruikt' worden om hun iets te leren.

De lessen die ik nuttig vind zijn creatief schrijven en de lessen over een bladanalyse. Maar zelfs een bladanalyse hebben wij al eens gemaakt op de opleiding. Prima, dat je die lessen aan FHJ studenten geeft, maar stuur ons dan naar huis.

Dan moesten wij nog eens de eerste les marketing aanwezig zijn, waarom in hemelsnaam? Om voor de 246ste keer te horen hoe je een doelgroep segmenteert? Sorry, maar dan ga ik mij irriteren aan de minor. Ik heb wel betere dingen te doen.

Zoals? Mijn twee hertentamens leren voor de opleiding Communicatie. Na de herfstvakantie heb ik 2 hele pittige tentamens die ik MOET halen om te mogen afstuderen. Als ik thuis ben hebben deze tentamens dan ook prioriteit. En laat ik het maar niet hebben over het feit dat ik het ronduit belachelijk vind dat we het tentamen over 'Handboek Communicatie' moeten maken. In het eerste jaar heb ik dit tentamen al gemaakt en bewezen dat ik het kon. De FHJ studenten hebben nog nooit een tentamen hoeven maken en dan is 1 tentamen goed te doen. Maar ik focus mij liever op mijn twee tentamens die ik moet halen voor mijn afstuderen.

Oke, mijn klaaguurtje is over. Dit moest ik gewoon even kwijt.

Het is echt niet zo dat ik alleen maar negatief denk over de minor, ik hoop alleen dat er snel verandering in komt. Mijn vingers jeuken echt om aan de slag te gaan met het brancheblad. Lekker stukken schrijven en hopelijk veel leren van mijn medestudenten. En achteraf wil ik natuurlijk positief kunnen spreken over de minor naar mijn medestudenten.

Customer Media Congres

De wekker ging vroeg! De straten waren donker en verlaten. Daar stond ik dan in mijn eentje bij de bushalte om 6.30. Op weg naar het Customer Media Congres in Haarlem. Rond 07.00 kwam ik al de eerste bekende, vooral slaperige gezichten tegen op het station. Huppakee, de trein in en gaan!

Na zowat anderhalf uur kletsen in een bomvolle trein kwamen we eindelijk in Haarlem aan. Ik had totaal geen idee wat ik kon verwachten, maar ik had er zin in! Bij binnenkomst mijn eigen naamkaartje opgehaald en mijn jas opgehangen. Het congres kon beginnen. Voordat ik de zaal in ging, sloeg ik eerst mijn slag bij de tafel vol magazines. Inspiratie, inspiratie, inspiratie. Handig nu we bezig zijn met een eigen brancheblad te maken.

De eerste gespreksronde vloog voorbij. Wat mij opviel was dat het een duur congres was en dat de zaal niet groot en al helemaal niet gevuld was. Jammer! Ik had verwacht dat het een groter congres zou zijn. De sprekers vond ik trouwens wel echt goed. De een wat beter dan de ander, maar ze vielen mij niet tegen. Ook de engelse sprekers waren goed te volgen met hun verhaal.

Mijn focus lag vooral op Dimitri Nieuwenhuizen. Van te voren had ik besloten dat ik zijn verhaal voor het nieuwsverslag zou gebruiken. Zijn verhaal sprak mij het meeste aan omdat het over media in de toekomst ging. Na het verhaal van Artis, baalde ik. Zij was absoluut de makkelijkste spreker. Haar verhaal was duidelijk, maar vooral simpel.

Dimitri daarentegen vond ik de moeilijkste spreker. Zijn verhaal was abstract, slecht te volgen en structuur zat er al helemaal niet in. Wat probeerde hij ons als luisteraars nu duidelijk te maken? Ik probeerde maar zoveel mogelijk op te schrijven van wat hij zei. Ik was bang voor mijn nieuwsverslag. Hoe ga ik dit in hemelsnaam doen!

In de trein terug naar huis, had ik mijn laptop open geslagen en begon ik met typen. Van uitstel komt afstel en nu had ik anderhalf uur de tijd voor mijn nieuwsverslag. Het was echt vreselijk lastig, maar net voordat ik Eindhoven (mijn eindbestemming) had bereikt, had ik genoeg woorden. Thuis heb ik het nog eens nagelezen en via de mail verzonden. Nu maar wachten op feedback.

Eindconclusie
Het was een ontzettend leerzame, maar vooral leuke ervaring. Ik zie mij hier wel vaker zitten. Luisteren naar mensen uit het vak geeft je ook een duidelijker toekomstbeeld. Maar die prijs?! Ik wacht wel totdat ik vanuit mijn werk hier later naar toe kan.

Verschillende Fontysculturen.

Afgelopen week kwam Marjo Spee ons iets meer vertellen over culturen binnen een organisatie. Nu is Marjo al een bekend gezicht voor mij van de opleiding Communicatie dus het was leuk om haar weer eens te zien. 

Wat ik niet wist was dat ze zoveel van verschillende bedrijfsculturen af wist. De verschillende modellen die ze door nam, zaten nog ergens heel ver weggestopt in mijn hersens. Ik vond dit werkelijk de meest interessante les van deze week. Nog nooit eerder had ik erbij stil gestaan dat er zoveel verschil in culturen kan zitten binnen 1 (ja sorry, mijn streepje op de 'e' doet het niet op mijn laptop) organisatie, in dit geval de Fontys.

Voor de handigheid heb ik even alle kenmerken op een rijtje gezet voor FHC.

• FHC is feminien ingericht. Teder en zachtaardige feedback. 
• FHC is zowel individualistisch als collectief. Er wordt individualisme verwacht bij het volgen van lessen en bij het maken van opdrachten. Maar het samenwerken in groepen en daarvoor verantwoordelijkheid nemen is meer collectief.
• Machtsafstand is uiterst klein bij FHC. Leraren noem je bij de voornaam en je kunt zo binnenwandelen in iemands kantoor voor vragen. Er is een kantoor per jaar, dus je weet altijd waar je moet zijn.
• Bij het FHC zitten alle docenten samen met de studenten in het studielandschap. Ook als er iets wordt besproken met een docent, ga je daar samen zitten. Er heerst een hele open en eerlijke sfeer. Het maakt niks uit als iemand met je gesprek kan mee luisteren.
• 'Ons-kent-ons cultuur'. Veel betrokkenheid tussen studenten. Maandelijks zijn er feestjes waarbij iedereen wel aanwezig is, bij de Intro vind je veel studenten uit hogere jaren. Ook is er op Facebook een grote groep waar iedereen lid van is. Hier helpen studenten elkaar met vragen, maar delen ook samenvattingen voor tentamens etc.
• Samenwerken is wel iets waar je mee bezig bent, zodra je aan onze opleiding begint.

Dan nu de kenmerken van FHJ (zoals ik het heb meegemaakt de eerste 2 weken).

• Een echte mannencultuur, heel direct en geen zachtaardige feedback,
• Werken met strakke deadlines.
• Afstand tussen docenten en studenten is groter dan bij FHC. Buiten een klaslokaal zie ik nergens een leraar lopen.
• Ondanks de kleine school, is het nog moeilijk om te weten waar je moet zijn. Hier bleken verschillende FHJ studenten ook nog steeds last van te hebben.
• Studenten zijn hier erg stipt met afspraken. Daar kunnen wij FHC studenten nog wat van leren!
• Er heerst ook een 'ons-kent-ons cultuur' maar die lijkt hier minder sterk.
• Competitiegedrag!! De allerbeste willen zijn. Samenwerken is dan ook iets wat ze liever niet doen.
• Een kapstok hebben. Er is dus veel vertrouwen onderling.

Er zijn vast nog veel meer kenmerken op te noemen over FHJ, maar deze waren echt de eerste die mij opvielen sinds ik hier mijn minor volg. Qua samenwerking kan dit gaan botsen binnen de groep, maar tot nu toe hebben we daar geen last van gehad. Ik vind het ook fijn, dat ik nu weet wat de cultuur hier op school is, daar kan je dan toch rekening mee houden en weet je ook waarom iemand iets doet.

Stiekem ben ik ook wel heel trots op de organisatiecultuur van FHC. Het past echt goed bij mij als persoon en ik voel mij er dan ook heel prettig bij. Heb ik toch ergens de juiste keuze gemaakt!

De mannencultuur en het competitiegedrag schrikt mij wel een beetje af hier op FHJ. Zelf kan ik urenlang ergens om heen draaien om ervoor te zorgen dat ik iemand niet kwets of ongemakkelijk laat voelen. Hier zijn ze meer recht door zee, hopelijk neem ik daar een leermomentje van mee.

En het competitiegedrag... wat moet ik daar over zeggen. Op FHC doe je werkelijk bijna ALLES samen. Als groep lever je een eindproduct waar je trots op kan zijn. Ook heeft iedereen zijn of haar eigen specialiteiten en talenten binnen een groep. Ben jij bijvoorbeeld niet goed in acquisitie, dan maakt dat weinig uit, want dan doet iemand die daar wel goed in is die taken. Hier op FHJ moet je eigenlijk overal goed in zijn.

Ik ben heel erg benieuwd hoe het groepswerk verder gaat verlopen!

Teamwork.

Wat was dit een spannende week! Ik kon wel dagen wakker liggen van de zenuwen. In wat voor een team zou ik terecht komen? Dit is echt een break point voor mij. Het kan de opleiding maken of breken.  Wanneer ik in een team werk vind ik de sfeer misschien wel het aller-belangrijkst.

Is de sfeer goed, dan kruip ik uit mijn schulp en zal ik er alles aan doen om de gezellige sfeer te behouden. Is de sfeer minder, dan neem ik al gauw een stapje terug. Mij zul je niet uren horen discussiëren om mijn 'zin' door te duwen. Ook kan ik al snel overdonderd worden door iemand die heel erg aanwezig is binnen een groep.

Maar ik kan je vertellen dat mijn groep top is! Pffiieeuww, een last van mijn schouders. In eerste instantie had ik wel meteen een klik met iedereen. Ook met het brainstormen merkte ik dat er voor iedereen veel respect was. Iedereen kwam aan het woord met zijn ideeën, niemand werd overschaduwd. Als iemand een minder goed idee had werd dit ook heel netjes gezegd, zonder het meteen af te snauwen.

Ook de afwisseling van journalistiek studenten en communicatiestudenten zal een goede mix zijn. Tijdens de brainstorm merk je dat de journalistiek studenten meteen met inhoud voor het blad komen, met creatieve titels etc. Ik als communicatiestudent denkt dan meteen: ooh wacht even! 'Wat wordt onze doelgroep/ boodschap?'

Ik ga zeker heel veel leren van de journalistiek studenten, maar ik hoop ook dat ik ze iets van communicatie kan bijbrengen.

Mijn keuze voor Bedrijfsjournalistiek

Was snel gemaakt. In het vierde en tevens het laatste jaar van de opleiding Communicatie ga je een half jaar een minor naar keuze volgen.

Ik koos voor bedrijfsjournalistiek. Schrijven is iets wat ik leuk vind, waar ik nog heel veel in kan leren (met name foutloos Nederlands schrijven), en waar heel misschien wel een grote verborgen interesse van mij ligt. En hoe kom je daar beter achter, door je in te schrijven voor de minor Bedrijfsjournalistiek. 

Mijn ideale baan heb ik letterlijk en figuurlijk nog niet gevonden. Via deze minor hoop ik dan ook een duidelijker beeld te krijgen van wat mijn werkveld gaat worden. Werken voor een tijdschrift is iets waar mijn voorkeur naar uit gaat.

Tijdens deze minor verwacht ik een duidelijk beeld te krijgen in de wereld van vakbladen en er zelfs een te gaan maken. Zakelijk schrijven gaat ook zeker een uitdaging worden aangezien ik veel met gevoel schrijf.

We zullen het zien!