Toen we deze gastles kregen had ik er ontzettend veel zin in. Dit leek mij echt een interessant onderwerp. En dat idee had ik nog steeds toen ik na afloop het klaslokaal uitliep. Het was echt iets om goed over na te denken. Want waar liggen nu jouw grenzen als bedrijfsjournalist? Omdat ik er zelf geen ervaring mee had, vond ik het echt lastig om na te denken welke grenzen ik zou kunnen tegenkomen.
Van andere journalistiekstudenten hoorde ik wel dat zij geld voor een interview of een artikel te ver vinden gaan. Zij zouden dat dan ook niet aannemen. De gastdocent vertelde zijn eigen ervaring over uit eten gaan in een duur restaurant op de kosten van de geïnterviewde. In eerste instantie zou ik zelf denken: 'Dat doe je toch niet?'. Maar zodra hij de context uitlegde en vertelde dat hij een portret over die persoon aan het schrijven was, en hem al meerder malen ontmoet had, vond ik het niet zo vreemd meer. Dan kan het wel.
Maar waar liggen nu mijn grenzen? Pff, ik vind het echt een moeilijke vraag. En dat terwijl ik wel iemand ben die zichzelf heel erg aan haar principes houdt. Ik sta daar bekend om bij mijn vriendinnen en zelfs bij de vrienden van mijn vriend. Ik wil zo eerlijk mogelijk zijn in het leven en altijd de 'juiste' keuzes maken.
Ik denk dat mijn grenzen vooral liggen bij kwesties over eerlijkheid. Als je geld krijgt om over iets te schrijven wat niet waar is, dan zal ik daar heel veel moeite mee hebben en zelfs weigeren. Verder vind ik het moeilijk om te zeggen of ik kado's aan zal nemen. Dat hangt echt af van de situatie en de context. Op dit moment kan ik geen andere kwesties bedenken.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten